بافتهای فرسوده شهری
یکی از مسایل مبتلا به شهرهای کشور و مخصوصا شهر ملکان بافتهای فرسوده شهری می باشد. مداخله در بافتهای فرسوده و بازگردانیدن آنها به چرخه حیات شهری می تواند علاوه بر جلوگیری از گسترش بی رویه شهر و هدر رفتن منابع، هويت كالبدي به شهر بخشيد و روح دوبارهاي به شهر خصوصا به بافتهاي فرسوده بدمد.
بنابر اين جهت شناخت اين نوع بافتها تعاريف مربوطه بر اساس مصوبات شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران ارائه ميگردد.
تعريف بافت: بافت، گسترهاي همپيوند است كه از بناها، راهها، مجموعهها، فضاها، تاسيسات و تجهيزات شهري و با تركيبي از آنها تشكيل شده است.
انواع بافت
بافتهاي فرسوده به سه دسته تقسيم ميشوند:
1. بافتهاي داراي ميراثهاي شهري
2. بافتهاي شهري ( فاقد ميراث شهري)
3. بافتهاي حاشيهاي ( سكونتگاههاي غير رسمي)
براساس ميزان وفاداري به گذشته سه نوع مداخله در بافتهاي فرسوده وجود دارد، كه عبارتند از:
الف) بهسازي: در اين نوع مداخله اصل بر وفاداري به گذشته و حفظ آثار هويت بخش در آنهاست.
دخالت در اين بافتها مستلزم رعايت ضوابط و مقررات سازمان ميراث فرهنگي است.
ب) نوسازي: در اين نوع مداخله هدف افزايش كارايي و بهرهوري، بازگرداندن حيات شهري به بافت ميباشد و از طريق نوكردن، توانبخشي، تجديد حيات، انطباق، و دگرگوني صورت ميپذيرد.
ج) بازسازي: در اين نوع مداخله هدف ايجاد شرايط جديد زيستي و كالبدي_ فضايي و از طريق تخريب، پاكسازي، دوباره سازي صورت ميگيرد.
مراجع قانوني مداخله
سه مرجع اصلي مداخله در بافت هاي فرسوده عبارتند از:
1. سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري
2. شركت عمران و بهسازي شهري
3. شهرداري ها
كه هر يك در چارچوب اختيارات قانوني و با استناد به مستندات قانوني در بافتها دخالت ميكنند.
|
+| نوشته شده توسط وحید بنائی در یکشنبه 14 تیر1388 | موضوع: |
